Avatar

Για το Avatar ήθελα να γράψω αμέσως αφού το είδα. Δεν το έκανα όμως γιατί έγινε κάτι αρκετά αστείο: ενώ στην αρχή είχα εκνευριστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό με όλο το hype, αφότου το έργο παίχτηκε και το είδε κόσμος δημιουργήθηκε ένα trend…”αντιαβαταρισμού”. Το οποίο με εκνεύρισε ακόμη περισσότερο!

Η κριτική εστιάζει στο “πολύ φτωχό σενάριο”, στους “κενούς ήρωες” με τις “χαζές/ανύπαρκτες ατάκες” στην “παντελή έλλειψη πρωτοτυπίας” και γενικότερα στην “καθόλου δουλεμένη ιστορία”.

Οκ, έχουν ξαναϋπάρξει έργα όπου “καλοί ιθαγενείς που αγαπούν το περιβάλλον τους περισσότεροι απ’ότι εμείς” δέχονται επίθεση από…εμάς, που είμαστε βουτηγμένοι στην απληστία και στην αχαριστία και επειδή έχουμε γαμάτα όπλα κάνουμε ότι μας γουστάρει.

Οκ, έχουν ξαναϋπάρξει έργα όπου ο τυπάς μας ερωτεύεται την τύπισσά τους και κάνει ότι μπορεί για να προστατέψει αυτήν και τον λαό της.

Οκ, θυμίζει Ποκαχόντας το όλο ερωτικό κομμάτι της υπόθεσης.

Όμως τί; Θα προτιμούσατε τους κακούς ιθαγενείς να έρχονται εκπαιδευτική εκδρομή στον κόσμο μας, να αντιλαμβάνονται πόσο ξενέρωτα περνάνε και αντλώντας δύναμη από τον σούπερ γαλήνιο κόσμο τους να τα έκαναν όλα λαμπόγυαλο;

Θα προτιμούσατε τον τυπά μας να ερωτευόταν…τον τυπά τους και εκτός των ανθρώπων του να ‘χε να αντιμετωπίσει και τους ακροδεξιούς της φυλής; Έτσι, for a change;

Ή πρέπει να μην ξαναβγεί έργο με ιθαγενείς γιατί more or less πάντα είμαστε οι κακοί και πάντα είναι οι καλοί και πάντα θέλουμε κάτι που έχουν και δεν έχουμε και πάντα…τους το πέρνουμε;

Ή να μην υπάρξει ποτέ ξανά ρομάντζο σε ταινία; Τέρμα τα “το φτωχό παιδί ερωτεύεται την πριγκηποπούλα”, τέρμα τα “ο λευκός αστυνομικός ερωτεύεται τη μαύρη του γκέτο” και τέρμα τα “ο άσημος ερωετεύεται την πασίγνωστη” ή τα “ο χάλιας ερωτεύεται την καλύτερη”; Ή μήπως τέρμα τα “και τα καταφέρνει”; Δεν ξέρω, όποιος τολμήσει να πει κάτι τέτοιο νομίζω την έχει πολύ άσχημα.

Δεν πάμε όλοι και πάντα να δούμε σούπερ εκπαιδευτικές ταινίες. Θέλουμε και το παραμυθάκι μας. Θέλουμε τον γαμάτο που κόβει κώλους, ή τον κακομοίρη που έχει καλή καρδιά και ρίχνει την σούπερ γυναίκα. Θέλουμε τον ασήμαντο της παρέας να κάνει τη μαγκιά του και να δίνει σε όλους να καταλάβουν πόσο σημαντικός είναι. Θέλουμε και το ψέμα μας. Το μη πραγματικό. Αυτό που δε θα ζήσουμε ποτέ. Αυτό που δε μπορούμε. Αυτό που δε γίνεται.

Έπειτα, οι ατάκες. Χαζές λέει, καθόλου πιασάρικες, κλπ κλπ. Συγγνώμη αλλά δε μπορώ. Το “Public Enemy” δηλαδή ήταν πιο γεμάτο; Τα τελευταία 5 λεπτά (με την ξανθιά που πηγαίνει στον αστυνομικό που σκότωσε τον Dillinger για να ακούσει ότι ο η τελευταία κουβέντα του ήταν “Πέτα, μαυροπούλι, πέτα”) ήταν καλύτερα από τα χειρότερα 5 λεπτά του Avatar;

Και τέλος, η εξιστόρηση και η δουλειά που έγινε για το όλο concept: Ο Κάμερον έχει πει ότι αν πάει καλά το Avatar θα κάνει τριλογία. Για ποιό λόγο να τα πει όλα στην πρώτη ταινία και μετά να ψάχνει να…βγάλει από την μύγα ξύγκι στις δύο επόμενες; Ενώ τώρα σου είπε μια ιστοριούλα αλλά ούτε τι είναι το unobtanium ξέρεις, ούτε πως ήρθαν σε επαφή οι άνθρωποι με τους Nai’vi ξέρεις, ούτε γιατί το έκαναν ξέρεις, ούτε τίποτα. Θα σκάσει σε 4-5 χρόνια ένα Avatar 2 με γαμάτη υπόθεση και πλοκή και θα τρελαθούμε όλοι και μετά θα βγει και το 3 για να κάνει τις τελευταίες εισπράξεις και να ‘τη η τριλογία που άφησε ιστορία…

Γενικά αυτές οι μόδες “αντί-κάτι” είναι τρομερά ενοχλητικές. Περισσότερο και από τις “υπέρ-κάτι”. Δηλαδή, το να μην κάνεις κάτι επειδή το κάνουν πολλοί δεν έχει λογική. Ενώ, το να κάνεις κάτι επειδή το κάνουν πολλοί, έχει λογική εξήγηση: Ακόμη και αν είναι μαλακία, το ότι το έκαναν πολλοί κάτι σημαίνει. Δεν λέω να βλέπουμε όλοι τις ίδιες ταινίες και να έχουμε όλοι τα ίδια γούστα, προς Θεού! Και εγώ πχ βρίσκω τον Σκορτσέζε υπερτιμημένο και πουλάω και λίγη κουλτούρα ως ψαγμένος με τα “έλα μωρέ, σιγά τον σκηνοθέτη να ‘ούμε” αλλά το ότι οι ταινίες του έχουν πορώσει χιλιάδες ανθρώπων, ε, κάτι σημαίνει…

Anyway, να μην πολυλογώ, το Avatar τα σπάει και σε όσοι διαφωνούν ας κάτσουν να δουν Σκανδιναβικό σινεμά να άγουν και το πνεύμα τους και ας αφήσουν εμάς να παιδευόμαστε με τα…ανομπτάνια!

Και επειδή εγώ βγήκα από το σινεμά κατενθουσιασμένος και ήθελα να πάω σπίτι και να ξαναδώ την ταινία, θα της βάλω ένα στρογγυλότατο 9. Nuff said!